Termin: 2 czerwiec (sobota) 2012r.

Zapraszam na warsztat, który będzie okazją do spojrzenia w głąb siebie i skontaktowania się ze swoim "wewnętrznym dzieckiem". To obszar odpowiedzialny min. za beztroską zabawę, kreatywność, swobodną twórczość, za branie bez zobowiązań i dawanie bez oczekiwań, za okazywanie bezwarunkowej miłości do siebie i do innych, za zdrowe poczucie własnej wartości.

Dzieci mają naturalną zdolność do tego, by być autentycznymi. W ich naturze leży emocjonalność i uczuciowość. W czasie dorastania często zdolność ta zostaje schowana za maską tego „co się powinno”, „co należy”, za maską konwenansów i zwyczajów społecznych. Jeśli nie mamy kontaktu ze swoim wewnetrznym dzieckiem, to moze ono dawać nam o sobie znać w niekomfortowy dla nas sposób. Manifestować się np. napadami złego humoru, nałogami, nadmierną uprzejmoscią i posłuszeństwem, czy mówieniem "dziecięcym głosikiem".

Poprzez wewnętrzna rozmowę nawiążemy z tą częścią siebie lepszy kontakt, aby móc odpowiedzieć na jej/swoje prawdziwe pragnienia i potrzeby. Spróbujemy też odpowiedzieć na jej zaniedbane potrzeby z okresu dzieciństwa. Być może Twoje wewnętrzne dziecko będzie chciało, by je przytulić, a może zaprosi Cię do zabawy i namówi na odważne decyzje...   Każde dziecko jest inne i niepowtarzalne. Posłuchaj Siebie.

Jest to warsztat rozwojowy, nie terapeutyczny. Będziemy pracować wykorzystując techniki terapii ekspresyjnych, treningu wrażliwości i pracy z osobistą symboliką, z wizualizacją, rysunkiem i z twórczym pisaniem.

By bezpiecznie być tym, kim jesteś naprawdę!

By nie tłumić swoich prawdziwych emocji i uczuć!

By być kreatywnym i swobodnym w wyrażaniu siebie!

By brać bez zobowiązań i dawać bez oczekiwań!

By odważnie sięgać po to czego pragniesz!

By reagować na swój własny, niepowtarzalny sposób!

Pamietajmy, że dzisiejsze szczęśliwe dziecko, to to,

któremu wczoraj okazaliśmy miłość.

Zapraszam do kontaktu ze swoimi wewnętrznymi dziećmi!

Prowadzi: Renata Mazur-Ponikiewicz

Informacja dla uczestników: Na zajęcia proszę wziąć wygodny, luźny strój, który mozna pobrudzić, karimatę oraz koc - do otulenia podczas wizualizacji. Możesz przynieść też ze sobą swoje ulubione smaki, zapachy, dźwięki, oraz zdjęcie przedstawiające Ciebie z czasu dzieciństwa.

Termin:  2 czerwiec 2012r. w godz. 14.00 - 18.00

Koszt: 80zł. Zapisując się z drugą osobą otrzymujecie zniżkę 20% dla dwóch osób, czyli koszt wtedy wynosi 64zł.

W koszt warsztatów wliczone są wszelkie materiały potrzebne do przeprowadzenia zajęć.

Miejsce: PraPełnia, ul. Dietla 97/9  Kraków  (tuż przy skrzyżowaniu Dietla ze Starowiślną, 10min. od Rynku Głównego)

Zapisy i Informacje: tel . 509 424 498 (może być sms) lub mailowo na adres PraPełni (podany w kontaktach)

Rezerwacja nastepuje po zgłoszeniu telefonicznym bądź mailowym oraz wpłacie na konto Pracowni pełnej opłaty za zajęcia. Do pięciu dni przed zajęciami istnieje możliwość zwrotu wpłaty - po potrąceniu kosztów administracyjnych w wysokości 30zł. Po tym czasie kwota nie ulega zwrotom.

O rezerwacji decyduje kolejność zgłoszeń/opłat. W przelewie proszę wpisać tytuł zajęć i swoje Imię z telefonem kontaktowym.

W przypadku nie zgłoszenia się minimalnej ilości uczestników, organizator zastrzega sobie możliwość  odwołania/przełożenia zajęć na inny termin. W tym przypadku zwracamy pełną kwotę jaka została wpłacona.

inspiracje :

• "dzieci zasługują na szacunek i poważanie. Dzieciom odmawiano i wciąż się odmawia prawa do czucia tego, co rzeczywiscie czują, mówienia tego, co chcą powiedzieć, potrzebowania tego, czego potrzebują (...). Dzieci potrzebują absolutnej, altruistycznej miłości, nalezy im się miłość za to, że po prostu są."  /John Bradshaw "Powrót do swego wewnętrznego domu"/
• "dziecko najwięcej miłości potrzebuje wtedy, gdy najmniej na nią zasluguje"/A.Majewski
• "... aby zawsze słuchać małego dziecka, którym niegdyś byliśmy - i które wciąż jeszcze w sobie nosimy. Ono dobrze wie, co to są magiczne chwile. I choć często udaje się nam zagłuszyć jego płacz, to jednak nigdy nie zdołamy stłumić jego głosu. (...) Wysłuchajmy tego, co mówi nam dziecko ukryte w naszej duszy. Nie wstydźmy się go. Nie pozwólmy, aby się lekało, że jest samotne, bo nie dociera do nas jego głos. (...) Jeśli posłuchamy głosu dziecka, które mieszka w naszej duszy, oczy nasze znowu nabiorą blasku." /Paulo Coelho/